Jakby to zacząćAktualnie moje życie to chyba bajka, bo mam 31 lat, normalną robotę, dziewczynę, mieszkanie i zero zmartwień. Wszyscy zdrowi, brak kredytu, normalnie sielanka.Niestety jest problem z moim uzależnieniem, którego wręcz nie potrafię rzucić, a jest nim granie.Gry są fajne, ale to cholerstwo pochłania mnóstwo mojego czasu i przypominam Janusza na kanapie tylko z innym odbiornikiem.Mówili, że się z tego wyrasta albo nie ma się na to czasu, ale to bujda. Ba teraz jest go jeszcze więcej, bo po robocie i zrobieniu żarcia nic nie stoi na przeszkodzie by siedzieć przez 6h. A za hajs…















