Jak to możliwe że tak bardzo odstaje od swoich rówieśników?! Ponad 30 lat a czuje się jak studenciak 1 roku, który przyjechał z zapadłej wsi do wielkiego i przerażającego miasta... moi rówieśnicy rozważają kolejne dziecko, zakredytowani, praca w korpo a dla mnie to jakaś abstrakcja. Wgl jak widzę kogoś w swoim wieku to mówię na Pan a potem w szoku że ktoś ma tyle samo lat. Jakieś prowadzenie firmy to była sfera zarezerwowana dla dorosłych, jakiś panów przedsiębiorców a to obecnie przecież ludzie w mom wieku. Mieszkanie z kobietą czy jakieś poważne #zwiazki to też dla mnie zbyt dużo. Najlepiej bym chciał z jakąś licealistką zacząć i to jeszcze niewinny, romantyczny związek - tak jakbym nie przerobił tego okresu i obudził się jako stary dziad. Do wszystkiego tak mam, że czuje się jak nastolatek mentalnie z lat 2010-2015 i nagle obudził się w ciele dorosłego i każą brać jakieś kredyty, usamodzielniać się, robić karierę i brać ślub ze starymi dla mnie babami a ja jeszcze podstaw nie mam. O co tu chodzi? To co normalni ludzie robią w rok, ja potrzebuje dojrzeć do tego z 10 lat. Zawsze mi się wydawało że na wszystko jest czas, wszystko będzie KIEDYŚ a tu nagle to kiedyś jest teraz...#psychologia #autyzm #adhd #depresja #fobiaspoleczna #samotnosc #przegryw #przegrywpo30tce #blackpill #niebieskiepaski