Cześć,pytanko do ludzi, którzy mają doświadczenie w relacjach międzyludzkich i do psychologów. Koleżanka z pracy, zmasakrowana emocjonalnie po długim związku, bardzo zażyłym, rozstanie 3 miesiące przed ślubem z inicjatywy partnera. Od 2 lat w okresie rekonwalescencji. Widocznie objawy narcyzmu ukrytego - uśmiechnięta, ale widocznie zazdrosna i momentami ze zbyt "niewyparzoną gębą" (agresywna), w dodatku materialistka. Da się z nią tylko rozmawiać na temat jej osoby i zawsze rozmowę trzeba inicjować. Na każde zagadnięcie jest "A ja to i tamto". Nie interesuje się innymi ludźmi, ich samopoczuciem czy co robią albo dobrem grupy zawodowej. Sęk w tym, że stwarza to często niezręczną atmosferę ciszy w pracy, a pracujemy wspólnie nad jednym tematem. Nie wykazuje inicjatywy, nie przedstawia swoich propozycji, a jak gada to na swój temat. Robi jak się karze, a jak nie to nie robi nic, a nawet arogancko zaczyna robić sprawy prywatne. Jak taką osobę poskromić? Ma predyspozycje do wykonywanych obowiązków, ale to wymaga podejścia psychologicznego, którego mi brakuje. Proszę o pomoc ;)#pracbaza #psychologia #logikarozowychpaskow #redpill