Niech stracę i wyrzucę to z siebie..Mam 30 lat i dobrą pracę, w której jestem doceniany i czuje się "dobry" w mojej dziedzinie. Zarabiam przyzwoicie, a mimo to tak naprawdę gówno mam, nie wiem - może się kasa mnie nie trzyma, coś tam mam zaoszczędzone ale i tak za mało by kupić jakiekolwiek mieszkanie, chyba że w jakimś miasteczku, z którego ludzie masowo uciekają. Co do związków to też średnio na jeża, nie jestem jakimś chadem maharadżą ale nie powiem, że jestem totalny #przegryw, bo ktoś tam jednak na mnie w tym życiu leciał. Mam wrażenie, że prześlizgnąłem się przez życie bazując na jakiejś tam średniej inteligencji i wiedzy tudzież niskiemu poziomowi w szkołach, studiach i pracy, gdzie bez większego wkładu ze swojej strony zdobywałem paski, stypendia czy awanse. Jestem przewrażliwiony, chcę wszystkich na siłę uszczęśliwić i chyba często stawiam innych ponad siebie, boję się bardziej o ich reakcje niż o swoje uczucia - takie mam wrażenie. "Co ludzie powiedzo" i te sprawyMoje życie osobiste to bałagan i czasami wolę po prostu cały czas być w pracy, gdzie jestem doceniany, czy nawet nagradzany, czego nie mogę powiedzieć o moim życiu osobistym, bo i też patrząc prawdzie w oczy nie mam za co, jednocześnie uważam, że życie to coś więcej niż tylko bycie dobrym w swojej pracy, zwłaszcza jeśli nawet nie pracowałeś ekstra ciężko, aby być w niej dobrym.Chciałbym mieć więcej wytrwałości i dyscypliny, tak jak to widzę u niektórych.. mieć jakieś cele, do czegoś dążyć. Widzę u siebie obszary do poprawy zarówno jeżeli chodzi o zdrowie fizyczne jak i psychiczne. Obszary do poprawy siebie, swojego nastawienia względem ludzi, ale jakoś siedzę w jednym punkcie i nic z tym nie robię, nie umiem zacząć. Nie chodzi o bycie bogatym, ani o bycie na świeczniku, jedynie o satysfakcjonujące życie#psychologia #niebieskiepaski #rozowepaski #finanse #zwiazki #pomocy