Jeśli należysz do 99% "normalnych" ludzi (takich, którzy nie mają perpektyw na zostanie profesjonalnym piłkarzem, topowym aktorem, czy rozkręcić duży biznes) i nie masz problemu z utrzymaniem się, to poświęcanie się swojej pracy w większej skali niż ustawowe 8h dziennie to idiotyzm. Trzaskanie nadgodzin, nauka po pracy itd. generują dodatkowe obciążenie dla organizmu, które byłbyś w stanie poświęcić na zdrowie, sport lub relaks i przyniesie ci lepsze ROI w czasie. Lepiej zadbać o zdrowie, bo to potencjalny olbrzymi wydatek, a umówmy się, nigdy nie będziesz bogolem, który jak coś wyda miliony złotych na leczenie w Stanach jakiegoś ciężkiego przypadku. W przypadku pieniędzy mamy coś takiego jak użyteczność krańcowa pieniądza - im ich więcej, tym mniejsza korzyść z ich posiadania, podczas gdy ryzyko pogorszenia się zdrowia to tzw. "grube ogony" i ciężko to wyestymować.Zakładając, że nie robisz dodatkowo za frajer (wtedy nie ma w ogóle dyskusji, że jesteś frajerem), to jedyną korzyścią jest to, że będziesz mógł nabyć pewne dobra materialne. I tu pytanie, czy materializm przynosi ci szczęście? Zastanawiasz się, ile roboczogodzin potrzebujesz, by nabyć pewne dobra? Czy na pewno ich potrzebujesz? Czy też przekraczać granicę, by kupić sobie trochę większe mieszkanie, trochę lepsze auto - zakładając, że przy obecnych cenach ciebie będzie w ogóle na to stać? Co ci z tego? Ja personalnie lubię proste życie, wiele do szczęścia mi nie potrzeba - większe szczęście mam z dobrych relacji międzyludzkich niż z jakiegoś gadżetu.Reasumując. Jesteś w tak zwanej klasie średniej - możesz się utrzymać, odłożyć pieniądze, masz gdzie mieszkać, nawet, jak to są warunki zdecydowanie dalekie od wymarzonych? Nie przemęczaj się, i tak króliczka nie dogonisz, a swój długoterminowy dobrostan możesz polepszyć tu i teraz po prostu sobie odpuszczając.#przemyslenia #pracbaza #korposwiat #gownowpis #nieruchomosci #antykapitalizm