Tak się zastanawiam czy jest jakieś naukowe wytłumaczenie czemu ktoś celowo psuje sobie życie i kieruje się na dno. Chodzi o przypadek bez jakiś uzależnień i innych trudności życiowych.Bo ja mogłem mieć bananowe życie, starzy mnóstwo kasy mieli, a ja nie korzystałem z tego, a wręcz gardziłem ich wystawnym życiem, ich wycieczkami po świecie co było dla mnie zmorą za dzieciaka. Ale mało tego. Podobne zachowania przejawiałem w szkole, celowe obniżanie sobie ocen na zasadzie "umiem, ale nie napiszę". Tu to chociaż tłumaczyłem sobie to tym, aby rodzice za wiele ode mnie nie wymagali i nie naciskali na studia. A idąc dalej np. psucie sobie celowo relacji. Byłem w kilku związkach. Wszystkie prędzej czy później psułem np. wymyślając swojej kobiecie, że ją zdradziłem. A jak już z ostatnią doszło do ślubu i do dziecka, to kręciłem jej tak absurdalne dramy, że aż byłem pełen podziwu, że to wytrzymuje. Musiałem więc ją rzucić, nazwać ja i bachora problemem i po prostu uciec. Rodzice teraz płacą alimenty, a mnie wgl chyba zcancelowali ze swojego życia.Mogłem mieć wszystko, a siedzę w wieku prawie 40 lat w wynajmowanym pokoju ze studenciakami przez ścianę, pracując za najniższą w jakimś powiatowym na magazynie, mając wyższe wykształcenie. I czuje chorą satysfakcję z tego, że tak się to potoczyło.#chwalesie #zwiazki #przemyslenia