Chce wam podać na przykładzie moim i żony dlaczego nie mamy i nie będziemy mieli dzieci. Mamy po 28 lat. Razem już 9 lat a po ślubie 2 lata. Wzięliśmy zwykły cywilny, było dla nas to wielkie wydarzenie. Ten ślub był dla nas scementowaniem związku. No i jak wiadomo po ślubie zaczęły się pytania znajomych: kiedy dzieci, po co braliście ten ślub jak nie chcecie dzieci. Tak naprawdę żyjemy skromnie, dużo nie zarabiamy ale tak, że starcza dla nas dwóch i jeszcze coś odkladamy na konto oszczędnościowe. Nie mamy parcia na więcej pieniędzy, na awanse. Naprawde, takie minimum nam wystarcza. Kredyt mamy na dwupokojowe, małe, 48 metrowe mieszkanko. Nie wyobrażamy sobie oddawać naszej sypialni i przenosić się do salonu jakby dziecko się urodziło. I co najgorsze na pewno brak wsparcia i pomocy. Nie mamy rodziców obok siebie, tylko 600 km dalej i to u mnie i u różowej ojcowie alkoholicy. Specjalnie się odcięliśmy od nich. Dziecko nie miałoby dziadków, cioć, wujów, bo również z resztą rodziny nie mamy kontaktu. Żyjemy sami dla siebie. Zapewnie pomyslicie, no może jak nie ma wsparcia u rodziny to może znajomi, przyjaciele? A w życiu. Już na tylu ludziach się przyjechalismy, że wolimy swoje towarzystwo i swoje wsparcie. Mamy poprostu dobre serce, zawsze innych wspieramy, pocieszamy a my potem zostajemy na lodzie i inni nie maja czasu dla nas. Ale wracając do tematu dziecka, można we dwójkę wychować owszem, zamieniać się opieką na zmianę, ale nie daj Bóg jeden z nas trafi do szpitala, no coś poprostu wypadnie, że nie będzie mógł to ja sobie tego nie wyobrazam. Czasami rodzice chcieliby odetchnąć, jakiś wolny weekend dla siebie, od obowiązków z dala. My musielibysmy czekać, aż dziecko pojedzie dopiero na jakieś wakacje w wieku szkolnym, na jakieś kolonie. Więc tak uważamy, dziecko to jedna wielka kula u nogi. Nawet zwierząt nie mamy a również byśmy chcieli#dziecko #rodzina #rozowepaski #zwiazki