Jestem ojcem 23 letniego syna.Syn w wieku 16 lat zainteresował się sportem, zaczął chodzić na siłownię. Nie miałem nic przeciwko, ba, czułem dumę jak przeglądał fora i prosił o pieniądze na książki o swoim hobby.Nie protestowałem gdy zaczął jeść tyle co trzech ludzi. Nie protestowałem gdy wyrastał z ubrań - w sumie lepiej z powodu przyrostów mięśni.Ale zawsze, zawsze mu mówiłem żeby sobie do tego hobby znalazł główną ścieżkę życia, niech wyrobi sobie fach, stolarz, kucharz, niech idzie studiować coś ścisłego. Mówiłem mu że nawet jeśli chce żyć z bodybuildingu to niech ma alternatywę, jakby coś nie poszło - brak zainteresowania, wypalenie, kontuzja, no takie życiowe sprawy.Był mądrzejszy.A teraz, gdy poprosiłem go o pomoc z noszeniem mebli zażądał pieniędzy, bo akurat w tym czasie mógłby mieć ustawiony trening personalny - nie że odmówił komuś, po prostu założył że w ten czas MÓGŁBY mieć jakieś zlecenie.Ma 23 lata, zarabia tyle że mu wystarcza by wychodzić na stówkę, dwie ponad budżet. Ale teraz. Co będzie jak siłą rzeczy zacznie wiotczeć? Co jak kolejni młodzi będą przebijać go wiedzą, doświadczeniem i umiejętnościami? Kto będzie chciał ćwiczyć z wysuszonym wiórkiem? A przede wszystkim czego oczywiście mu nie życzę - naderwie sobie coś i nawet nie będzie mógł pokazać jak wykonywać dane ćwiczenie? Filmikiem na YT?Nazwał mój fach niewolnictwem bo co dzień wstaje przed 5 i wracam o 15, podczas gdy sam cały dzień jest pod telefonem zrywa się w środku dnia bo komuś zachciało się poćwiczyć.Mam wrażenie że go zawiodłem. Pokazałem mu za mało świata i jego możliwości .#dzieci #mirkokoksy #wychowanie