Pożalę się trochę na mój związek.Coraz częściej zastanawiam się czy w ogóle warto pchać ten wózek?Czy warto się tak poświęcać? Czy związek powinien być tak trudny? Czy to normalne, że zastanawiam się czy uda się mi wytrzymać kolejny rok z nią? Czy to normalne, że absolutnie nie widzę szansy na wytrzymanie kolejnych 10 czy 20 lat, nie mówiąc o miłości do grobowej deski?Nie jest tak,że ten związek jest usłany samymi kolcami, wręcz przeciwnie. Było wiele świetnych momentów, niektóre być może były najpiękniejsze z całego mojego życia. Tylko co z tego, gdy na co dzień walczę sam ze sobą, aby wytrwać? Dziewczyna jest według mnie bardzo wymagająca, każdy weekend musi zawierać jakąś atrakcję, od tych najprostszych jak spacer po parku do tych bardziej wyszukanych, czyli wyjście do restauracji albo city break za granicą.Dodatkowo w każdy czwartek jeździmy do jakiejś knajpy, zwykle na sushi. Nie zrozumcie mnie źle, nie mam nic przeciwko temu, ale gdy przychodzi ten czwartek to już mam takie "o nie, znowu dzisiaj będzie trzeba jechać po pracy na sushi". Podobnie z tymi city breakami, ileż można?Pewnie mi powiecie że powinienem porozmawiać z dziewczyną. A myślicie, że tego nie robiłem? Zawsze kończyło się na tym, że dziewczyna mi mówiła, że ja bym chciał żyć jak stare małżeństwo i nie starać się, związek to trud i należy nad nim pracować, a jeśli nie mam na to siły to widocznie nie jestem zakochany albo nie nadaję się do związku. Raz dostałem linka do podcastu psychologa, który mówił ze o związek trzeba się starać i wymieniał te wszystkie rzeczy które trzeba robić, wychodzić na randki, kupować prezenty, podróżować itd.Cały weekend mam "wolny", bo akurat dziewczyna pojechała na wieczór panieński. W głębi serca cieszę się niezmiernie, że wieczorem wypiję sobie piwo przed telewizorem i zwyczajnie odpocznę.Chyba nie tak to powinno wyglądać, że uwielbiam czas gdy dziewczyny nie ma ze mną? A może to normalne?#zwiazki #rozowepaski #niebieskiepaski #polska