Dzień dobry,Ostatnio czytałem książki z czasów mojej młodości. Miałem dużo wspomnień i dużo uczuć wróciło. I chyba odkryłem źródło swojego #przegryw. Jest nim to, że mimo dobrej pracy, studiów, itd. czuje, że przegrałem życie. Mam 24 lata, ale mam uczucie, jakbym moja młodość to był jakiś test, którego nie zdałem. Taki cannon event, który powinien sprawić, że moje życie się zmieni, który się nie wydarzył przeze mnie. Tym bardziej mnie to boli dlatego, że moja młodość była dość różnorodna i dynamiczna. A po minięciu jakiś 21-22 lat nagle wszystko się rozsypało. Wszyscy znajomi się rozeszli, plany z młodości stały się dziecinnym wspomnieniem, itd. a ja nie potrafiłem się w tej nowej rzeczywistości odnaleźć. Czuję się teraz jak ten Thor po pierwszej części avengersów co się ulał i się usunął z życia. Pytanie tylko jak z tym walczyć. Mam wrażenie, że cokolwiek nie zrobię nie ma to większego znaczenia, bo pociąg już odjechał i nie da się wrócić na drogę, która prowadziła do szczęścia i spełnienia.Inna sprawa jest taka, że całe życie byłem szczery do bólu - niezależnie od wyniku wierzyłem, że to jest jedyna droga, aby osiągnąć szczęście. natomiast teraz im starszy jestem tym bardziej mam wrażenie, że życie rzuca mi pod nogi kłody a ja z nimi walczę, bo czuję, że tak powinienem i jak tego nie zrobię to spadną na innych, ale cierpię na tym tylko i wyłącznie ja.Eh nie wiem czy nie powinienem pójść do psychologa, ale zawsze tłumaczyłem sobie, że jak sam nie poradzę sobie ze swoimi problemami to nigdy nie wyjdę na prostą. Chyba, że looksmaxing i merol w leasing.#depresja #zalesie #psychologia