Cześć, mam prawie 30 lat i obecnie nie uczę się, nie pracuję ani nie chodzę na żadne kursy. Mieszkam w Neapolu, gdzie wielu ludzi żyje podobnie. Ten styl życia mi odpowiada, choć czasem czuję się trochę bezcelowy, bo nie robię nic konkretnego. Mieszkam z rodzicami, trzy razy w tygodniu chodzę na siłownię, a raz lub dwa biegam albo pływam. Wieczorami wychodzę na miasto, a marihuanę palę prawie codziennie, oprócz dni treningowych na siłowni. Alkohol piję 1–2 razy w tygodniu, zazwyczaj jeden lub dwa drinki.Tak funkcjonuję z przerwami od około 10 lat. Utrzymuję się z drobnych prac i korepetycji z włoskiego, co wystarcza na moje potrzeby, choć brak mi dyscypliny. W tym roku planowałem zacząć naukę angielskiego, ale poza kilkudziesięcioma słówkami niewiele potrafię. Z kolegami, którzy żyją podobnie, często podróżujemy skuterami po Włoszech, a raz lub dwa razy w roku wyjeżdżamy za granicę. Zwiedziliśmy już większość dużych miast w Europie.Czasem zastanawiam się nad sensem tego stylu życia – w Polsce pewnie bym usłyszał, że jestem pasożytem lub niedorajdą. Mój dzień wygląda zwykle tak: budzę się przed popołudniem, jem śniadanie, idę na siłownię lub odpoczywam, potem obiad i chwilę przerwy albo spotkania ze znajomymi. Wieczorem, około 21, wychodzimy na miasto, siedzimy do 1–2 w nocy, wracamy do domu – i tak mijają kolejne dni. Nie wiem, czy problem jest we mnie, czy w Polakach – ja czuję się szczęśliwy.Mam pieniądze na podstawowe potrzeby, ale nie uważam tego za pracę – gdybym mieszkał sam, nie utrzymałbym się. Znam wiele osób po 40., które całe życie tak spędzają. Znam nawet murzyna rasta w wieku 60 lat, który żył tak samo przez całe życie. Spotykam go w mieście i na imprezach kilka razy w tygodniu. Tyle, ile ja palę w ciągu tygodnia, on pali codziennie, widać u niego bardzo silne przejaranie.#podroze #zalesie #przegryw #blackpill #silownia