W tym roku będę kupował mieszkanie. Myślę, że to już ten czas, bo mam 28 lat. Jestem sam, pół roku po rozstaniu, a na horyzoncie nie widać, aby to się zmieniło. Boję się jednak jednej rzeczy - samotnościW mieszkaniu rodzinnym codziennie rozmawiam, opowiadam co tam u mnie w pracy, pytam się rodziców jak dzień mija,żartujemy sobie i ogólnie sobie gadamy, a jak będę sam, to do nikogo mordy nie otworzę. Boję się, że mi bardziej siądzie na głowę niż obecnie z powodu samotności i że pojawi się u mnie depresja. Jak wyobrażę sobie, że do nikogo po pracy się nie odezwę, to robi mi się niedobrze.Z jednej strony się cieszę, że nareszcie pójdę na swoje, a z drugiej strony boję się, bo dopiero doświadczę tak naprawdę co to samotność.Ktoś napisze, a znajomi? Wyjścia gdzieś na miasto? Mam dwóch. Jeden w innym mieście, a drugi ma swoją rodzinę. Spotykamy się bardzo rzadko. Nie chodzę po klubach ani innych takich miejscach. Jedynie gdzie mam kontakt z ludźmi po pracy, to siłownia.#samotnosc #zalesie