Powiem wam jak szybko wyleczyłem się z wiecznego negatywnego podejścia, krzywdzenia innych, wiecznego narzekania i prawdopodobnie depresji.Na wstępie przedstawię jak to wyglądało u mnie. Mianowicie byłem leniem i toksykiem który ciągle narzeka, a sam nic nie robi. Ocenianie innych, robienia na przekór, brak chęci aby zrobić coś porządnie. Było tak zawsze. Od szkoły gdzie wyzywałem nauczycielki i mimo np. wiedzy to pisałem pół sprawdzianu aby go tylko zaliczyć. Jak byłem pewny, że napisałem na 2 to drugiej połowy sprawdzianu nawet nie czytałem. Nauczyciele wiedzieli, że robię to specjalnie więc były momenty, że nawet próbowali mi wstawić jedynkę, kończyło się to wielkim dymem który rozkręcałem wciągając to w to np. kuratorium. A nauczyciel który tak mi podpał miał powiedziane prosto w twarz, że go zniszczę.Na studia oczywiście nie poszedłem.W pracy tak samo, wieczne narzekanie, podkładanie innym nóg, pajacerka typowo aby wszystkim innym pogorszyć wyniki pracy. Specjalnie robiłem wszystko wolno, niedbale i posuwałem się do absurdalnych pomysłów, jak np. krytykowanie swojego szefa na imprezach integracyjnych - przy całej sali przez mikrofon. Straszenie mnie brakiem podwyżki czy awansem wyśmiewałem. Sam celowo np. nie brałem premii świątecznych bo szły one z jakiegoś funduszu i trzeba było złożyć wniosek. A ja, że mi się nie chce tego pisać i mam to gdzieś. To było tak absurdalne, że wszyscy wytykali mnie palcami.W związkach doprowadzałem swoje partnerki do szału. Niektóre związki kończyłem w ten sposób, że kłamałem, że zdradziłem itp.Znajomych za dużo nie mam, ale zachowywałem się tak, że sami kończyli ze mną znajomość - wystarczyło powiedzieć to co napisałem wyżej, nawet bez atakowania ich, a na drugi dzień byłem skasowany ze znajomych na fb i poblokowany na wszystkich komunikatorach. Ale co mnie wyleczyło z tego i zmieniłem się o 180 stopni? No a diagnoza nowotworu. Konkretnie trzustka. Rokowania bardzo słabe. To jest wyrok. Mam to od 3 miesięcy zdiagnozowane i po prostu jestem innym człowiekiem. Ale mam to co chciałem. Zawsze w szale czy w pracy, czy z partnerkami to gadałem, że życzę sobie raka i będzie spokój. Teraz nagle w pracy jestem wzorem do naśladowania, robię wszystko migiem, nadrobiłem nawet wieloletnie swoje zaległości. Odezwałem się do rodziców których parę lat temu zablokowałem z jakiegoś błahego powodu typu zaproszenie na wigilię. A mi się nie chciało przyjeżdżać i matka podniosła głos więc dostała bloka. I szczerze żałuje tego wszystkiego, ale niestety, nic już nie naprawię. Teraz dopiero poczułem sens życia.A ten nowotwór jest zapewne związany z nadużywaniem alkoholu. Może nie piłem jakoś dużo, ale potrafiłem co weekend upijać się do nieprzytomności. Często tylko po to aby kogoś postawić w dziwnej sytuacji np. rodziców którzy skakali wokół mnie i próbowali zapisać na odwyk albo dziewczynę z którą mieszkałem, miałem frajdę jak zbierała mnie z podłogi i sprzątała rzygi. Czasem nawet nie piłem tak na 100% tylko trochę, resztę wódki wylewałem i pokazywałem, że wypiłem tyle butelek, będąc jeszcze na wpół przytomny miałem bękę jak skakała wokół mnie i płakała sprzątając rzygi. Także warto aby tak toksyczni ludzie jak ja wyciągnęli z tego jakieś wnioski.#zalesie #depresia #gorzkiezale