Moja romantyczna rzeczywistość jest przygnębiająca. Życie tzw. "normika" wcale nie jest dużo lepsze od życia rasowego incela.Spotkałem w życiu kilka kobiet, którymi byłem szczerze zainteresowany, bo podobały mi się wizualnie, była między nami nić porozumienia w relacji (to się wyczuwa od razu) i miały przyciągające i nietypowe osobowości (a nie zwykła NPC od chilla i netflixa). Czułem do nich pociąg. Ale za każdym razem były albo zajęte, albo nie były mną zainteresowane.Natomiast mną zainteresowane były wyłącznie dziewczyny, które mi się nie podobały lub nie interesowały mnie intelektualnie.Skończyłem w długim związku z rozsądku (strach przed samotnością) i będąc już koło czterdziestki będę zaczynał samotne życie od nowa, bo nie dało się dalej oszukiwać samego siebie. Na szczęście nie mam ślubu i dzieci.Fajna relacja z drugim człowiekiem to podstawa satysfakcji z codziennego życia. M.in. dlatego ten wątek pojawia się w ludzkiej sztuce "od zawsze". Ale w rzeczywistości masz wąskie okienko na poznawanie osób (powiedzmy, killkaset w okresie młodości), masz ograniczony czas (młodość szybko mija), a do tego musisz akurat poznać właściwe osoby, poznać je w okresie, gdy nie są w innym związku (albo je "odbić", ale już samo to źle wróży, bo skoro Ty możesz kogoś odbić, to i Tobie można będzie) - no i musi zaistnieć obopólna chęć.To jedna wielka loteria. Oczywiście nie można być brzydkim, bo wtedy kaplica, ale nawet będąc relatywnie przystojnym trzeba być we właściwym miejscu i o właściwym czasie.Brzydcy ludzie mają przekichane. Nie wierzę, że można romantycznie kochać osobę brzydką. Ludzie brzydcy mają podobne poczucie estetyki, jak ludzie ładni. I nie mówię tu o przysłowiowym 10/10, tylko o wpasowaniu się w gusta (ale z zachowaniem - niestety - kanonów urody, z preferencjami co do których się zasadniczo rodzimy).Dla mnie już za późno, ale szczerze? bycie samemu i tak jest lepsze od oszukiwania samego siebie (i drugiej osoby) w nieudanej relacji.Smutne to wszystko.#zwiazki #tinder #rozowepaski