Mało co mnie tak triggeruje jak wykopowe przekonanie, że można bezproblemowo załapać się do korpo i zarabiać całkiem sensowne pieniądze potrafiąc tylko angielski+Excela i wykonując w miarę lekką pracę.Chłop skończył studia kierunkowe (nieszczęsny FiR), Excela ogarnął jako tako (przestawne, podstawowe funkcje, solver, formatowanie warunkowe i co tam jeszcze potrzeba), angielski też względnie w porządku, ale i tak ponad znalezienie stabilnej pracy w zawodzie zajęło rok staży, szukania i pukania do wszystkich możliwych drzwi , bo na każde wstępne stanowisko było over 100 chętnych. Bogu dzięki, że zaczepiłem się w budżetówce, gdzie wymagali doniesienia dokumentów fizycznie w kopercie, na co większość szukających pracy nie była dosyć zdesperowana. dzięki czemu miałem tylko jednego kontrkandydata. Na start bez szału, bo dali 4100 brutto, po trzech miesiącach dorzucili kolejnych 600 stów (i tym sposobem mając już ponad ćwierć stulecia na karku chłop zarabia pieniądze, które nie pozwalają nawet na opuszczenie rodzinnego domu). Obowiązki takie typowo biurowe - raz na jakiś czas księguję faktury, zajmuję się kontrolą formalno-rachunkową, przystawiam pieczątki, przygotowuję sprawozdania, kompletuję dokumentację itd. Z angielskim kontaktu tam nie mam. Tyle dobrego, że praca spokojna, ale tracę nadzieję na normalne życie. Niby się człowiek dokształca, niby uczy drugiego języka i męczy na kursie eskawupowskim do późnych godzin wieczornych, niby mieszka w wojewódzkim, ale średnią krajową zobaczy pewnie co najwyżej we śnie. Zostały mi gierki, erpegi, książki filmy albo seriale, bo na zwyczajne życie mnie nie stać, na własne lokum nie stać (jeszcze mi ta garstka znajomych, którą mam sypią sól na rany pytaniami kiedy będę mieć własny lokum, kiedy sami odziedziczyli swoje po rodzinie albo otrzymali od niej nieoprocentowaną pożyczkę), a o założeniu rodziny nie mam co marzyć. Jak żyć, panie premierze?#przegryw #bieda #zalesie