Jestem z #niebieskipasek już rok czasu. Wszystko jest okej, co prawda nadal się uczymy ze sobą rozmawiać i się dogadywać, ale to jest pewnie naturalne. Nasza relacja się rozwija troche wolno (mamy lvl 30 i 32), nie bylo nawet jeszcze rozmów o tym, żeby razem zamieszkać. Z jednej strony jest ok, ale z drugiej strony brakuje mi rozwoju tej relacji, bo mam wrażenie, że ta relacja stoi w miejscu. Rozmawialiśmy o tym i on po poprzedniej relacji po prostu się boi. Niby chce tą relacje rozwijać, niby chce relacji długotrwałej, ale się boi w ta brnąć. Ja to rozumiem jak najbardziej, sama się boje, ale jak nie spróbujemy, to tym bardziej się nie dowiemy jak pójdzie a wręcz przeciwnie - to doprowadzi do rozstania jeśli się nie będzie rozwijać. Ja tu nie mówię, że chce ślubów i dzieci, bardziej mi chodzi o to, że my nawet nie wychodzimy nigdzie. Ostatnie nasze wyjście z domu razem było jakieś pół roku temu. Czas spędzamy siedząc w domu. Ciągle obiecanki o wspólny, urlopie, ale nadal się tego nie doczekałam i już po prostu odpuściłam ten temat. Czy mi to przeszkadza? W jakiejś skali zaczyna. Albo mi jest ciężko przyjąć ten fakt, że nie pasujemy do siebie. Kocham go, naprawdę i nie chce z nim zrywać. Próbujemy ze soba rozmawiać, przez pierwsze 2 tygodnie jest idealnie, się stara, bo z tym też mamy często problem, potem wszystko wraca i tak w kółko i wszystko jest tłumaczone toksyczną relacją z byłą. Ale ja nie jestem tą byłą. Jak tylko zaczynam się dystansować, to od razu są rzucane teksty czemu tak się zachowuje. Czyli jemu wolno, mi nie xD Ogólnie jest czuły, wiem,że też mnie kocha, ale trzyma mnie na dystans i już nie wiem ile jeszcze tak wytrzymam...#zwiazki