Moje życie prowadzi do nikąd. Gdyby tylko się dało, to pracowałbym po 12h dziennie. W pracy chociaż mam jakiś kontakt z ludźmi, niby liczę czas do jej końca jak każdy, ale to chyba jedyne miejsce w którym nie czuje się jak gowno. Samotny. W pracy chociaż z kimś czasem pogadam, mimo że może mnie nie lubić, to jakiś temat się znajdzie. Ja po prostu nie potrafię utrzymywać kontaktu z ludźmi. Nie wiem, odkąd pamiętam stałem z boku świata, nikt nigdy mnie nigdzie nie zapraszał, kiedyś tak jak i teraz w pracy, miałem kolegów do czasu aż się wyszło że szkoly/pracy. Nikogo nigdy nie interesowałem. Teraz znów czeka mnie on, weekend. Najgorsze co może tylko być, dla kogoś kogo dręczy samotnosc. Ja na prawdę nie wiem co jest ze mną nie tak. Czy to moja spokojna natura? Wygląd? Raczej nie, wyglądam raczej jak każdy, nie odstaje. Byłem u psychoterapeuty, to kazał mi zagadać do sąsiadów xD Niby jest to jakieś rozwiązanie, ale kurwa, 25 latek samotny, ma zagadać do swoich 40 letnich sąsiadów. To się nie trzyma kupy. Nie wiem już co mam robić, czuje się fatalnie, depresyjnie. Poszedłbym do psychiatry, ale co on mi da? Tabletki na samotnosc? Nie ma czegoś takiego. Mam 25 lat, więc nie jestem jakiś stary, ale na prawdę boję się momentu kiedy będę 30+, wtedy już chyba nie będzie dla mnie ratunku.#samotnosc #depresja #feels