#samotnosc #depresja #przegrywProszę o akceptację wyznania. Wiem co mogę przeczytać w komentarzach, ale nie mam się za bardzo komu z tego obecnie zwierzyć, a to serio chora sprawa. Mam dwadzieścia kilka lat, pracuję od paru lat, wynajmuję mieszkanie, mam samochód, znajomych, jeden długi związek, który skończył się rozstaniem. Nie pasowaliśmy do Siebie. Do brzegu, od pewnego czasu mam obsesję na punkcie jednego profilu na Instagramie. Nie jest to ani modelka, ani gwiazda dla fanów. Po prostu, zwykła normalna dziewczyna. Nazywa się Patrycja, mamy tyle samo lat i jest blondynką (farbuje się na rudo). Wchodzę na jej profil średnio 10, może 15 razy na dzień. Po co to piszę? Myślałem, że do tej pory niemożliwe jest się zakochać w czyimś wyobrażeniu. Śmiałem się z wyznań na tym linku, a sam wszedłem w coś podobnego. To zakrawa o paranoję. Plan dnia, wstaję, sprawdzam co tam u niej słychać na Insta. Robota, po robocie basen, książka, scrollowanie i dalej w tle Ona. Jak nastolatek, który kobietę widział tylko w filmie. Jest tak piękna, że w życiu nie spotkałem kogoś piękniejszego. Mądra też jest, przynajmniej w moim wyobrażeniu. Chyba też w rzeczywistości, jeśli ufać danym z researchu haha.Macie jakieś porady, jak o niej zapomnieć? No nie będę pisał z anonima do obcej dziewczyny, której nie znam i nigdy nie poznam. Co mam powiedzieć, hej, znam Ciebie z Instagrama i jestem niedorobiony, bo zamiast się skupić na sobie to skupiam się na Tobie? To brzmi jak choroba psychiczna, serio. Codziennie rano wstaję i myślę, jak ona się ma.