Ale ja jestem leniem. Gardzę sobą. Wegetuje i czuje jakbym jakoś specjalnie podświadomie sobie niszczył życie, a potem narzekał i żalił się na cały świat. Z zawodu jestem ratownikiem medyczny, nawet mam magisterkę i awansowałem na starszego RM, pracowałem parę lat w zawodzie ale rzuciłem to w cholerę "bo tak" i już z 7-8 lat robię za najniższą w januszexach - magazyny, itp. Do innych jestem mega toxykiem, od rodziców po ludzi w pracy. Jak robiłem na sor to miałem kilka sytuacji, że wyzywałem ludzi, były przypadki, ze ktoś z personelu co nie znał mojego poczucia humoru bardzo się uraził jak usłyszał ode mnie komentarz typu "niech zdycha", miałem przez to wieczne problemy. Bywając na dywanikach trollowałem przełożonych, nic sobie nie robiłem, nigdy nie pokazałem skruchy. Po prostu byłem pewien, że mnie nie zwolnią bo każdy pracownik był na wagę złota. Rzuciłem to w cholerę aby ich potrollować, śmiałem się. Z zewnątrz zachowanie całkowicie abstrakcyjne, byłem posądzony nawet o chorobę psychiczną przez znajomych z pracy i wszyscy urwali kontakty.Tak samo trolluje sobie rodziców, już kompletnie prawie kontaktu nie mamy, w związkach robiłem to samo, rzucałem dziewczyny w tak mega absurdalnych sytuacjach, że nikt by w to nie uwierzył. Czasem dla zabawy przyznawałem się do zdrady której nigdy nie było. Czasem specjalnie kręciłem z inną np. koleżanką mojej dziewczyny, a jak ta odeszła to i tamtą kopnąłem w dupę, a one między sobą darły koty.Kurcze nie wiem czemu tak jest. Zupełnie nie zależy mi na pieniądzach, nie jest to motywator. Bardziej mnie kręci gdy spotkam jakiegoś znajomego ze studiów który pyta co u mnie, a ja odpowiadam, że robię na magazynie. Nikt w to nie wierzy jak mnie dobrze nie zna, Zawsze komentują, że coś odwaliłem i nie mogę dalej robić w RM. Beka.A z drugiej strony jak z tym walczyć? Gdybym do wszystkiego podchodził poważnie to bym miał kasę, rodzinę, dom i pozycję społeczną. Jednak nie chce. Wolę trollować.#zalesie #gorzkiezale #przegryw