Mam ogromny problem ze słowem "grooming"To znaczy, znam jego definicję i tak dalej, natomiast skoro związek dorosłego gościa z późną nastką i vice versa, jest nieetyczny, ze względu na brak dojrzałości emocjonalnej i podatność młodszej osoby na manipulację. To dlaczego z tym samym uporem nie piętnujemy np. osób, które zalecają się do osób, które dopiero co zerwały z wcześniejszym partnerem.Osób, które np. zaczynają podrywać osoby w trudnej sytuacji życiowej. Osoby, ktore podrywają osoby ze zdiagnozowaną chorobą psychiczną, bądź takim schorzeniem jak autyzm.Przecież w tych przypadkach, a pewnie znalazłbym jeszcze parę pokrewnych, adoratorzy żerują wręcz na chwilowej emocjonalnej słabości, dołku psychicznym czy właśnie takiej biednej inteligencji emocjonalnej jaką mogą mieć pewne osoby.Serio, nie mam zamiaru teraz rozpętywać wojny o grooming, ale nie jestem też waszym afirmującym OPem. Mam 26 lat i mam okazję gadać z koleżankami młodszymi o 4-8 lat i już czuć przepaść mentalną. Nie wyobrażam sobie np. związku 30latka z 18 latką, chyba że gość serio pokaże mi papiery na ociężałość umysłową. Jak ich nie ma, to wiadomo o co chodzi i właśnie o to chodzi. Już tak nie pajacuj Romeo,30 letni byku, że gówniara przed maturą zmienia Ci światopogląd i jest równoprawnym partnerem do dyskusji xDAle ciekawą mnie te podwójne standardy. Bo nienawidzę podwójnych standardów, a społeczeństwa ogólnie tak lubią uwiesić się na jednej gałęzi i ignorować wszystkie identyczne.Ktoś podejmie się tematu? Co wyróżnia taki klasyczny grooming od adorowania osób, które znalazły się w trudnej sytuacji? Co sprawia, że akurat to jedno, z wielu pokrewnych zjawisk, załapało taką siłę przebicia? A raczej, dlaczego te inne nie załapały.#zwiazki #kiciochpyta #psychologia