Uważam, że słusznie należy walczyć z ewidentnymi przykładami dyskryminacji, obejmującymi często idące ze sobą: homofobię, #seksizm, #rasizm, antysemityzm, ksenofobię, etc. Jednocześnie zauważam, że osoby wykazujące takie dyskryminacyjne postawy mogą mieć coś w stylu większej, determinowanej genetycznie reakcji stresowej na odmienne grupy + brak zahamowań (z kolei osoby o podobnej, negatywnej automatycznej reakcji i z wysokimi zahamowaniami po prostu kumulują w sobie złość, co jest pewnie bardzo niezdrowe). Czy zatem nadal zapobiegając szkodliwym efektom dyskryminacji, nie powinniśmy podejść…