Kilka tygodni temu skończyłem 30 lat i przemyślenia na temat mojego życia mnie przytłaczają. Jestem strasznie samotny i nie potrafie tego zmienić. I tu nie chodzi nawet o związek, dawno pogodziłem się że zostane sam, ostatni i jedyny raz spotykałem się z kimś jeszcze na studiach,4 miesiące które po czasie okazały się wielkim kłamstwem. Bardziej mnie boli brak w ogóle znajomych, nie mówiąc już o przyjaciołach. Urodziny, majówki, sylwestry, wakacje, wszystko zawsze spędzałem sam czy u rodziców. Oprócz osób z pracy, współlokatorów i rodziców z nikim nie rozmawiam. Nie mam do kogo zadzwonić i wyjść na piwo nawet. Wiecznie sam. Coraz trudniej mi przychodzi nawet wyjście do ludzi, czuje się okropnie gdy widze pary, grupki znajomych czy szczęśliwe rodziny. W ciągu ostatnich kilku tygodni zdarza mi sie płakać w w miejscach gdzie widze takie obrazy, dlatego na zakupy chodzę o późnych porach, wszystko inne zamawiam przez internet. Nawet sytuacje z pracy, gdy młodszy ode mnie chłopak pokazuje zdjęcie rodziny, opowiada jak spędza czas z synkiem sprawiają że czuje niesamowity smutek, smutek za czymś czego nie miałem, nie mam i chyba nigdy nie będe miał.#przegryw#przegrywpo30