Jak radzić sobie jako trueprzegryw z życiem? Zero znajomych, zero przyjaciół, w pracy nikt mnie nie lubi. Do nikogo nie można gęby otworzyć. Niedługo święta, więc będzie żal-dupem-ściska totalnie. Puste mieszkanie, brak interakcji z innymi. Jedyny sposób na wyjście do ludzi to #tinder Jak tam posiedzę ze dwa - trzy miesiące to jakaś dupef 2/10 się mną zainteresuje, są jakieś słabe seksy i spędzanie razem czasu, ale mniej więcej po trzech miechach dupef się orientuje, że jestem zj3b4ny i kończy się love story. Poza tinderem oczywiście zero interakcji z płcią "piemkną", bo w realu liczy się minimalnie charakter, więc jako toxic zj3b jestem skreślony w powijakach.Chciałbym coś zmienić - była mityczna terapia-incelu!, ale mam tak zj3b4ny charakter, że nikt nie jest w stanie mnie polubić. Moje relacje z ludźmi to (1) nieszczęśnicy, którzy muszą ze mną przebywać, bo jest im to narzucone - czyt. wspólne projekty w pracy, wspólne aktywności w wolontariatach (2) dupefki z tindera, które chcą się puk4ć, ale one zbyt długo ze mną nie wytrzymują.Za niedługo Nowy Rok - niestety pewnie Stary Ja. Ale starszy, bo lat przybywa w tempie liniowym. Mam świadomość, że przemierzam ten świat kompletnie samiuteńki. Brakuje mi akceptacji, bo nie ma nikogo na tyle porąbanego i chorego na umyśle, żeby powiedział "Słuchaj Tomuś, lubię cię, jesteś fajny." Jedyna akceptacja, jaką uzyskuję to ta od dupewek z tindera, ale tam mam tylko akceptację seksualną, bo ja 186 cm, pretty boy, z delikatnym zarysem mięśni. Przed założeniem tindera niestety byłem stuleja-prawiks, bo żadna dupef nie była tak zdesperowana, żeby mi uchylić rąbka swoich czeluści. Po prostu w realu nie było mi dane, bo każda dupef uznawała, że jestem takim g0wn1anym człowiekiem, że wygląd tego nie rekompensuje. Wówczas marzyłem o chociaż jednej tak zdesperowanej seksualnie, żeby się ze mną przespała. Obecnie marzę o kimś tak zdesperowanym, żeby mnie polubił.Ale to nie jest możliwe, bo nie ma takich baranów, którzy nie dostrzegliby, że poświęcanie mi czasu jest głupotą. #przegryw