Lekarski a programowanieHej. 4 lata w IT, studia informatyczne skonczone.27 lat na karku, aktualnie wychodzi mi 20k na rękę, UoP. Czy warto pchać się w lekarski i czy ma ktoś podobne rozterki? Nie mam problemu z nauką (zdaje sobie sprawę, że to matura + studia i inne podejście do nauki), stałej partnerki też nie mam, z tego co wiem dzieci też chyba nie mam, własnego mieszkania ani kredytów też nie. Nie jestem też wypalony, tak samo nie jestem też pasjonatem programowania. Po prostu robię robotę, przejmuję inicjatywę, dowożę co ma być dowiezione i to tyle, są zadowoleni.Dlaczego lekarski? Czuje się troszkę niepewny od pewnego czasu, nie wiem co będzie za parę lat w sektorze IT. Równie dobrze można powiedzieć to o sektorze medycznym rzecz jasna. Chociaż jakkolwiek można psioczyć na szpitalne realia; nie widziałem lekarza bez pracy/szukającego pracy pół roku/rok.Czy wątpię w swoje umiejętności? Niee, po prostu myśl o 5 etapowych rekrutacjach przyprawia mnie o mdłości, tak samo jak i goniące AI i szczerze mówiąc nie chce mi się nic nowego z tego uczyć, ani rozwijać w IT. Żadnych certyfikatów, niczego. Bardzo chciałbym, żeby fakt moich studiów walidował moją pozycję i bezpieczeństwo pracy, no ale tak nie jest w tej branży niestety i dużo innowacji wchodzi i będzie jeszcze więcej.Ktoś powie; nooo i co się spodziewałeś, że IT się nie zmieni? Nie no wiadomo, spodziewałem, że się zmieni, to jest wpisane w ten zawód. Najpierw były karty perforowane, potem blablabla. Nie wiedziałem jednak, że tak szybciutko i po prostu chyba tam nie pasuje. Biologia zawsze mnie korciła na równi z informatyką, ale padł wybór na to drugie, wpływ znajomych itd. Studia skończyłem dobrze, ale ich nie lubiłem.Czy miałbym problem ze zmianą mentalności z kodzenia na wpychanie palca w pupsko i badania prostaty, jeśli trzeba? Nigdy chłopu nie parkowałem w ten sposób, w zasadzie chłopu w żaden sposób, ale jak trzeba zbadać to trzeba. Trzeba dowieźć taska i pacjenta zdiagnozować.Oczywiście, aktualne zarobki to nie są małe pieniądze, natomiast nie widzę siebie w wieku np. 35 lat w IT. W tej pracy jest niestety zbyt duży ageism, przynajmniej takie są moje obserwacje, przez co staram się patrzeć na resztę mojego życia i w przód. Szczerze mówiąc nie miałem problemu żyjąc też za 7k na rękę, niczego mi nie brakowało (i było to rok temu, nie jakieś zamierzchłe czasy więc ceny były takie same), nie mam parcia na pieniądze. Nie jest też tak, że pracowałbym za 3tyś i byłbym szczęśliwy, bądźmy realistami, muszę mieć na opłatę czynszu i jedzenie. Ale nie muszę zarabiać tyle co teraz, żeby być zadowolonym.Ktoś powie: popracuj jeszcze chwilę, kup mieszkanie i elegancko. Raczej nie mam takich myśli i nie potrzebuję tego teraz, w sensie mieszkania. Lubię się czuć przydatny i prawdopodobnie jestem pracoholikiem. O koszt studiów się nie martwię, na stacjonarne się dostanę i utrzymam się przez 6 lat w komfortowym stylu życia.W rodzinie dalszej ludzie pracujący w szpitalu. Wydaje mi się, że lekarz siłą rzeczy nawet jakby skały srały, to praca i tak będzie. Aktualnie jestem po prostu w fajnym projekcie, w fajnej firmie i to może się zmienić za rok/dwa/ileś tam i nie chce się obudzić, jak już stracę pracę, z myślą; aaaaaa mogłeś spróbować. Może po prostu szukam kwadratowych jaj? Nie oczekuję, że ktoś podejmie za mnie decyzję. Zapraszam do dyskusji, szczególnie stronę medyczną jak i IT, tudzież osób z podobnymi rozterkami :)I nie żreć mi się tutaj, buziaki.#lekarski #programowanie #programista15k #przebranzowienie #it