Mirki, ogarniacie to?M, asex, bez planow na przyszlosc. Scrollujac Internet ujrzalem twarz pewnej osoby i lekko mowiac - ocipiałem. Od pierwszego wejrzenia, gdy tylko na nia patrze, za kazdym razem spotykam to samo uczucie: czuje, ze moglbym trwac poza wlasna strefa komfortu, byleby tylko (u)czynic zycie tej osoby bardziej kolorowym. I nie byloby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, ze moglbym tak juz do smierci. Uprzedzam wszystkie pytania: nie znamy sie i bardzo mozliwe, ze nigdy sie nie poznamy... Aktualnie wiecej dzieli nas niz laczy, jednak czas nie dyskryminuje. W rok wiele moze sie zmienic, a co dopiero w kilka lat? Moze jestesmy dla siebie stworzeni, a moze nadajemy na kompletnie odmiennych czestotliwosciach... Kto nie ryzykuje, ten nie pije Champagne. Dziewczyna nie jest jeszcze gotowa, zeby pojawiac sie w jej życiu i mieszac jej w glowie... Jesli natomiast przyjdzie nam dozyc tego momentu, w swoim czasie zamierzam powiedziec: "sprawdzam". I tu pojawia sie pytanie: jak sie za cos takiego zabrac? Moze jest jeszcze zbyt wczesnie na jakiekolwiek kroki, jednak prace nad soba juz rozpoczalem. Dziela nas bariery, w tym kulturowa, wiekowa (ok. 15 lat roznicy) i jezykowa, jednak dla mnie to zadna przeszkoda. Dla tych genow jestem w stanie z usmiechem na ustach wstawac z lozka co rano, az po kres moich dni.#zwiazki #divyzwykopem