Jestem z wami od samych początków, może to mało ważne dla was, ale dla mnie już nie.Wbiłem do was, jako przeszczęśliwy przyszły mąż idealnie dobranej żony.Nie muszę mówić, czemu to powyższe nie ma sensu.Wiele miesięcy się musiałem zbierać, miesiące w paru sprawach musiały zmienić się w lata.Później pojawił się taki czas, że musiałem więcej pracować, a mniej myśleć o uczuciach.wiecie, mieszkanie w dobrej dzielnicy się samo nie opłaci, tylko tyle.Zatraciłem się tak bardzo w pracy, że uciekła mi cała ta złość, żal, i negatywne emocje.Mam 44 lata, mam życie w swoich rękach, zwalczyłem w swoim życiu 2 poważne nałogi.Czy żałuję? Nie.Czy rozegrałbym swoje życie inaczej? TakKocham to co mam.#anonimowe