Po co żyć? Tak serio. Mam 34 lata, do zakupu mieszkania za gotówkę brakuje mi 100k około, pracę mam nawet niezłą choć dla wielu użytkowników tego portalu jestem biedakiem (10k brutto UoP), jestem singlem ale też nie specjalnie szukam kogoś do związku. Oprócz tego mam coś podobnego do depresji wysokofunkcjonującej rzekomo. To tak w celu drobnego przedstawienia się.Wracając do tematu, nie wiem tak naprawdę, po co żyć? Zadręcza mnie to coraz bardziej i zapewne jest to pozostałość po corocznej depresji świąteczno-noworocznej. Tylko tym razem nie za bardzo chcę mnie opuścić ten stan. Gadam o tym na terapii, widuję się co jakiś czas z lekarzem, ale mimo wszystko jest mi jednak trochę nie za dobrze jeśli wiecie co mam na myśli. Czy można coś z tym zrobić, czy to po prostu coraz szersza autostrada do magika? Nie czuję się przegrywem, nigdy się w sumie nie czułem nim w zrozumieniu tego słowa przez tutejszą społeczność. Może jednak mimo wszystko nim jestem? Mam nadzieje, że nie. Kiedyś gadałem o tym z koleżanką, która śledzi tutejszą społeczność to powiedziała, że dopadam w przedbiegach ze względu na brak nienawiści do kobiet. Tylko, czy to warunek konieczny? Po prostu potrzebowałem się wygadać, jakoś zrzucić z siebie ten smutek. Ten post nie ma nic innego na celu. A może kogoś skłonię do refleksji. #depresja