Zawsze preferowałem spokój w pracy i po pracy, robić swoje i do domu. Dlatego mimo długiego stażu w it jako prosty klepacz kodu i nie miałem zawrotnej kariery czy zarobków. Proste 8-10k na rękę mi starczyło żeby żyć naprawdę na poziomie. Myślałem że osiągnąłem to co chciałem: spokój w pracy, dobre siano. Nie uczyłem się po pracy i nie doszkalalem się, bo po co? Mi nie trzeba było więcej. Ale sielanka się skończyła. Zwolnili mnie 4 miesięce temu, a w it jest teraz prawdziwy exodus. Nie wierzę żeby udało mi się wbic w te branże przy dobie ai. Mam wrażenie że przespalem te lata i nie pomyślałem co dalej. Mam 43 lata. Myślę żeby się przebranżowić ale nie mam pojęcia na co, bo niczego innego nie umiem. Nawet jakbym chciał iść do korpo żeby klepać excela to nawet na takie stanowiska jest też duża konkurencja bo wszyscy tracą pracę. Ageism też może mnie dotyczyć niedługo. Jadę teraz z żoną na oszczędnościach i tym co ona zarobi, ale budżet nam się rozjeżdża. Rozważam z desperacji pójście na recepcję, magazyn albo cokolwiek podobnego, ale mimo że nie boję się pracy to wiem że będzie ciężko zarobkowo przez to że mam z żoną kredyt. Nie wiem co mam robić dalej, bo mocno podupadłem psychicznie. Są tu osoby w podobnej sytuacji? Jak sobie radzicie? Od 2 miesięcy lecze się psychiatrycznie ale bez rezultatów… depresja i lęki są zbyt silne. #programowanie #korposwiat #programista15k #depresja